Wie op een wonder had gehoopt, kwam bedrogen uit in de ArenA of voor de buis. Ajax had niets in te brengen tegen Manchester United, en verloor kansloos met 0-2. Ik was zelf slechts gedeeltelijk getuige. Ik kan maar niet wennen aan elke dag voetbal, elke dag weer een ander tijdstip en weer een andere zender met nog intelligentere commentatoren.

Dus toen ik er gisteravond eens lekker voor ging zitten, was ik nog net op tijd voor de tweede traffer van de Mancunians. Het zag er niet echt uit als een voetbalgevecht. Dat gevecht had al eerder plaatsgevonden. Op en rond de Wallen. Daar moest de Amsterdamse politie massaal en vaak hardhandig ingrijpen om aanhangers beider clubs te scheiden. 

Vechten en ruzie maken gaat de voormalige Amsterdamse trots beter af dan een potje voetbal. De twintig minuten of zo die ik gisteren nog meepikte, waren karakteristiek voor het midedelmatige, lees armetierige niveau van Ajax. Niet voor niets ging vanochtend door de media het dodelijke zinnetje 'Ajax is het RKC van Europa' rond.

Grappig en bizar is dan om elders te lezen dat Ajax onbedreigd koploper is waar het gaat om salarislasten. Rond de € 50 miljoen geeft Ajax uit aan de spelersschare en is daarmee onbedreigd Nederlands kampioen. Het komt mij zo voor dat deze uitgaven niet geheel in verhouding staan tot het rendement, en dat lijkt me slecht nieuws voor de beursgenoteerde Griekse held op slof en voetbalschoen.

Hoodsponsor Aegon mengde zich gisteren publiekelijk middels een paginagrote advertentie in de slangenkuil die Ajax heet en riep allen bij en rond de club op om zich eensgezind achter de Mokummer trots te scharen. Ajax United.

Het zal niet baten. Het gevecht op het veld ziet er niet uit, het gevecht achter de schermen om de macht is nog pijnlijker en heeft mij inmiddels op verre afstand gezet van de club. Niet zo gek dus dat ik te laat inschakelde. En ik had ook nog niks gemist. Dat was vroeger wel anders. Maar toen werd er ook gewoon op een woensdagavond om 20.15 uur afgetrapt. Ach ja, andere tijden.