Het was een genante dag gisteren. Job Cohen vertrok. Dat leek iedereen beter. Maar het was voor zijn partijgenoten het signaal om een onbeschaamd potje te gaan janken over het vreselijke politieke klimaat waarin een zo integere man als Job Cohen natuurlijk niet goed kon functioneren. Mag ik een teiltje?

In DWDD van de vrienden van de VARA waren de messen gisteren tevoren al geslepen om het irritante rotjoch en plaaggeest Rutger Castricum van Powned te castreren. Wat een ranzig ruikende morele suprematie en gelijkhebberij kwam door over de buis, met Cohenfluisteraar Felix Rottenberg in een dubieuze rol. Je zou zomaar gaan begrijpen waarom zoveel mensen een pesthekel hebben aan de PvdA. Brrrr.

Het was een doorzichtig staaltje vluchtgedrag van een partij in stuipen en krampen. Maar het was ook wel heel erg Calimero: zij zijn groot en ik is klein, en dat is niet eerlijk. Tsja. Ach en wee. Wonden likken. En voorwaarts. Maar waarheen, en waarvoor?

Ook bijzonder vluchtgedrag is er bij luchtvaartmaatschappijen en luchthavens. Welkom in de wondere wereld van de ondoorzichtige gebakken lucht van vliegtickets. Het Parool had er vandaag een aardig stukje over. Met als kop 'Vliegen wordt duurder' gaf Het Parool een klein inkijkje in ticketprijzen en de stapel aan toeslagen die de prijs van het eigenlijke ticket verre overschrijden.

Voorbeeld? Met de KLM naar Londen-Heathrow volgende maand kost € 28, maar u rekent toch echt € 127,98 af. Brandstoftoeslag, veiligheid, huizenisolatie, het is een bijzonder soort financiële tombola vol ondoorzichtigheid en gerommel.

Maar ja, we zijn inmiddels verslaafd aan vliegen, dus we pikken alles, van ondoorzichtige tarieven tot schandelijke veiligheidscontroles, oeverloos wachten, en slechte service. Als de Wright Brothers dat hadden geweten, waren zij dan ooit opgestegen bij Kitty Hawk, North-Carolina?