Han de Vries was decennialang de beste hoboïst ter wereld. Ter gelegenheid van zijn 70ste verjaardag verscheen de box 'The Radio Recordings' met de allermooiste opnamen, waaronder het voor hem gecomponeerde Derde hoboconcert van Bruno Maderna.
Han de Vries is een kind van zijn tijd. Hij werd in 1941 in Den Haag geboren. Zijn vader was toen al opgepakt en via kamp Vught gedeporteerd naar Oranienburg-Sachsenhausen. Zijn vader overleefde de oorlog maar was 'knettergek' geworden en verongelukte toen Han 17 was, zijn moeder ging van de ene psychiatrische instelling naar de andere.
Het Parool besteedt dit weekend een pagina aan Han de Vries en zijn 'poëtische oeuvre' en over zijn jeugd en het tranendal vol raadselachtige huilbuien. "Musici praten onderling niet over hun scheiding of over je familie die zich van je heeft afgekeerd", stelt De Vries. "Als je het vak verlaat en zo oud bent als ik ga je nadenken over wat er nou eigenlijk gebeurd is. Dat zorgt soms voor sombere momenten."
Via het Paroolartikel kwam ik de documentaire 'Hoera! Ik heb de klassieke muziek overleefd' op het spoor die Hans Polak voor Bonanza Films maakt over Han de Vries en zijn jeugd, verdriet en de verwerking waar het vak nooit ruimte voor bood. Benieuwd naar het portret van deze imponerende hobo sapiens.
Maar eigenlijk heeft Han de Vries - zonder het te beseffen - enorm veel geluk. Volgens Rick Santorum, misschien binnenkort wel de nieuwe Amerikaanse president, worden in Nederland bejaarden vermoord dat het een lieve lust is. Volgens de homofobe en diepgelovige katholiek Santorum sterft in Nederland zo'n 10% van de bejaarden door euthanasie. En lang niet allemaal vrijwillig. Zo zouden veel bejaarden polsbandjes dragen met de tekst 'geen euthanasie alstublieft.'
Ik vermoed dat Santorum nooit in Nederland is geweest, maar in de race naar de macht mag gelogen en bedrogen worden en alles erbij worden gesleept dat zijn anti-abortus-, anti-homo- en anti-euthanasie-agenda voedt. Dat Nederland koploper is wat betreft levensverwachting staat haaks op het idee van links en rechts bejaarden doden. Maar ja, feiten, daar hebben vele diepgelovigen niet zoveel mee. Die handelen liever in angst. In God we Trust. Ik hou m'n hart vast.
Han de Vries is een kind van zijn tijd. Hij werd in 1941 in Den Haag geboren. Zijn vader was toen al opgepakt en via kamp Vught gedeporteerd naar Oranienburg-Sachsenhausen. Zijn vader overleefde de oorlog maar was 'knettergek' geworden en verongelukte toen Han 17 was, zijn moeder ging van de ene psychiatrische instelling naar de andere.
Het Parool besteedt dit weekend een pagina aan Han de Vries en zijn 'poëtische oeuvre' en over zijn jeugd en het tranendal vol raadselachtige huilbuien. "Musici praten onderling niet over hun scheiding of over je familie die zich van je heeft afgekeerd", stelt De Vries. "Als je het vak verlaat en zo oud bent als ik ga je nadenken over wat er nou eigenlijk gebeurd is. Dat zorgt soms voor sombere momenten."
Via het Paroolartikel kwam ik de documentaire 'Hoera! Ik heb de klassieke muziek overleefd' op het spoor die Hans Polak voor Bonanza Films maakt over Han de Vries en zijn jeugd, verdriet en de verwerking waar het vak nooit ruimte voor bood. Benieuwd naar het portret van deze imponerende hobo sapiens.
Maar eigenlijk heeft Han de Vries - zonder het te beseffen - enorm veel geluk. Volgens Rick Santorum, misschien binnenkort wel de nieuwe Amerikaanse president, worden in Nederland bejaarden vermoord dat het een lieve lust is. Volgens de homofobe en diepgelovige katholiek Santorum sterft in Nederland zo'n 10% van de bejaarden door euthanasie. En lang niet allemaal vrijwillig. Zo zouden veel bejaarden polsbandjes dragen met de tekst 'geen euthanasie alstublieft.'
Ik vermoed dat Santorum nooit in Nederland is geweest, maar in de race naar de macht mag gelogen en bedrogen worden en alles erbij worden gesleept dat zijn anti-abortus-, anti-homo- en anti-euthanasie-agenda voedt. Dat Nederland koploper is wat betreft levensverwachting staat haaks op het idee van links en rechts bejaarden doden. Maar ja, feiten, daar hebben vele diepgelovigen niet zoveel mee. Die handelen liever in angst. In God we Trust. Ik hou m'n hart vast.
RSS Feed