Vroeger, ach ja, vroeger, toen was alles anders en overzichtelijk, en waren we hier in de moerasdelta met en onder elkaar, vrij van vreemde smetten. Hoe anders is het nu. Ons oneindig laagland is overspoeld door vreemdelingen, door andere mensen, gastarbeiders, vluchtelingen, vreemdelingen, voormalig rijksgenoten, gelukzoekers, islamieten en nu ook nog eens Polen en andere Midden- en Oost-Europeanen.

Het houdt nooit op. Nederland is misschien nog niet vol, maar de maat is wel vol. Tot hier en nu grenzen dicht. Gelukkig hebben we de PVV om ons land te beschermen in deze donkere tijden. Nooit was het verlangen naar 'Het Dorp' van Wim Sonneveld zo groot. Een overzichtelijk land van op elkaar lijkende en min of meer hetzelfde gelovende mensen. Ons land van vreemde smetten vrij.

Het zijn de benepenen van geest, de kleine luiden die het tempo van de nieuwe tijd niet kunnen volgen en dus teruggrijpen op oude tijden en versleten repertoire. Zij willen terug naar een slapend Nederland, van vreemde smetten vrij, een land met douane, met wetten en regels en duidelijke grenzen, met een eigen munt, een eigen macht. Those were the days.

De Polen zijn nu de nieuwe Joden, die rare types die een gek taaltje spreken, teveel drinken, aan je vrouw zitten, en je baan afpakken en de lonen drukken. En ze spelen niet eens mooi viool. Altijd weer die anderen, altijd weer die vreemdelingen, altijd wel weer iets en iemand die ons en ons mooie land misbruikt en leegzuigt.

En onze premier, onze vader des vaderlands? Hij staat er zwijgend bij en kijkt ernaar hoe zijn gedooghorde een schandsite over Oost-Europeanen uitbaat. Het is een partijpolitiek ding of zoiets, alsof het gedrag van een gedoogpartij dan dus geen internationale effecten en gevolgen heeft.

Rutte denkt ermee weg te komen, maar hij beseft te weinig dat de PVV-putlucht ook om hem blijft hangen. Je niet uitspreken is ook een standpunt. Een smet op Rutte. Een smet op Nederland. Want van de vreemde smetten van afkeer en haat zijn ook wij niet vrij.