Ian McEwan is een groot Brits schrijver met een imposant oeuvre. Met zijn laatste boek 'Solar' heeft hij - en daarmee ik nu ook - een hit in handen. Toen ik vorige week mijn exemplaar op de vlucht van Glasgow naar Amsterdam tevoorschijn toverde, antwoordde de Schotse vrouw naast mij prompt door haar kersverse exemplaar uit haar handtas te toeveren en met een grote glimlach op het klaptafeltje te leggen. Wat fijn als je elkaar kunt complimenteren met goede smaak.

Natuurlijk zijn de citaten op de omslag ronkend. Maar nu ook eens terecht. Same Leith van Spectator verwoordde het zeer to-the-point: 'Wonderfully enjoyable...He shows a side of himself as a writer - a puckishness, a broadness of humour, an extravagance of style - that we haven't seen before.' Daar zit geen woord Frans bij.

Het is een meeslepend en vaak hilarisch boek over de ooit-Nobelprijswinnaar Michael Beard die zich door zijn leven moet worstelen, meestal dwars gezeten door zichzelf, door zijn vele scheidingen en door de rimpels en de modegrillen van de tijd. De foto van McEwan hierboven is uit 2000, het jaar waarin hij 'Solar' laat beginnen. Dit weekend laatste deel om van te genieten.