Ik wil graag reageren op uw artikel.
In 2008 is door vele financiele instellingen verkeerd belegd met geld van derden. Pensioenfondsen en banken wilden allemaal het onderste uti de kan met het bekende resultaat.
Meer dan storend vind ik in dit geval dat de hoog opgeleide mensen van die instellingen, die het allemaal zo goed weten ons al de ellende hebben bezorgd.
Wat ik mij ook afvraag is waar al de winsten zijn gebleven want als ik het simpel stel en er van uit ga dat er maar 2 partijen zijn waarvan er 1 verlies lijdt dan is er dus ook 1 winnaar. Die winsten moeten dus ergens zijn en gezien de getallen zal het niet zo zijn dat iemand het in een oude sok bewaart maar het op een, jawel, bankrekening heeft staan.

Dan even over de handel.
Ik zeg altijd het begint bij het eind en doel hierbij op de endconsumer en fabrikant. Als het product niet wordt gekocht heeft de fabrikant niets te produceren.
Het huidige probleem is dat niet armoede de oorzaak is van no sale maar dat er gewoon teveel wordt geproduceerd. het aanod is te groot en als al de merken op welk gebied dan ook elk jaar willen plussen, ja dan komen er problemen.
Velen weten op hun verjaardag niet wat ze zullen vragen, men heeft veelal alles al in huis en elk kind alswel ouder heeft z'n gadget met of zonder internetmogelijkheid.
De markt wordt overvloed met aanbod maar de koper is reeds voorzien. Toen de eerste outletshops tevoorschijn kwamen moesten ze eigenlijk al aan de bel trekken. Men kan zeggen wat men wil maar alles wat daar wordt gekocht wordt niet in de regulaire winkel gekocht. En dit kost een hoop winkeliers de kop.
Natuurlijk is ook de online verkoopmogelijkheid een damocles zwaard boven het hoofd van elke detaillist.
Het wordt tijd dat er eens nee wordt verkocht, dat men er weer om gaat vragen, dat men weer geld wil uitgeven.
Het probleem is dat men niet terug kan. Elke fabrikant zal moeten produceren want elke fabriek heeft een kostenplaatje die gedekt moet worden en hopelijk blijft er ook iets aan winst over.
Maar dit geldt ook voor elke persoon die tussen de fabrikant en de eindgebruiker zit, allemaal moeten ze hun geld verdienen om te kunnen bestaan. Als de kosten die te maken hebben met dit traject door omstandigheden moeten worden verhoogd betaalt de eindgebruiker de prijs.
Men wil graag loonsverhoging, een goed streven maar realiseert men zich dan wel dat een product duurder wordt? Kosten die worden gemaakt zullen nu eenmaal doorberekend worden in de kostprijs anders houdt het voor elke ondernemer een keer op.
We zullen terug naar af moeten, produceren naar behoefte, de leefstijl aanpassen aan de verdiensten en niet steeds meer willen.
Helaas wordt de mens geleefd. Elke reklame vertelt de mens dat er beter en meer te koop is en dat je eigenlijk niet meetelt als je niet meedoet.
We betalen de prijs van de welvaart en willen niet een stap terug doen, laat een ander dat maar doen.
Overdaad schaad en heeft ook betrekking tot alles wat op welk gebied dan ook wordt geproduceerd aan luxe producten.

Ik heb gehoord dat men de werkeloosheid bij de jeugd wil aanpakken. ik heb altijd al gezegd dat er niet voor elke afgestudeerde schoolverlater een baan te vinden is. Zeker in deze tijd waarin eenieder met een vaste baan langer zal moeten werken om zijn pensioen te kunnen behouden zal men geen plaats willen maken voor een jongeling. Ik heb ooit een stagebegeleider gezegd dat men het doorstuderen pushte om de mensen uit het arbeidsproces te houden want als men allemaal met hun diploma op zoek zou gaan naar werk zouden velen het niet vinden.
Ik denk dus dat al de investeringen en moeite die men zal nemen vergooit geld en energie zal zijn. Dit omdat er gewoon geen plek is en omdat de tendens van flexwerkers niet motiveert. Heeft men zo hard gestudeerd om met een niet vaste baan of helemaal geen baan te worden geconfronteerd? Echt demotiverend!
Hoogopgeleiden gaan echt geen werk doen waar ze niet voor zijn opgeleid ze houden liever hun handje op.
De jeugd krijgt het moeilijk maar laten we niet vergeten dus ook de maatschappij want gekoppeld aan de toekomst van de jeugd hebben we te maken met hun ouders. Hoe zullen de ouderen over alles denken als ze zien dat hun kinderen weinig toekomst is? Wat is de impact bij de ouderen in antwoord op het gesol met hun kinderen. De uitspraak "de jeugd heeft de toekomst" begint onderhand heel twijfelachtig te worden.

Duurzaamheid en duurzaam produceren.
Het is een nobel streven. Allemaal voor het behoud van de natuur maar het is alweer gebleken dat het behoud van de natuur slechts een melkkoe is geworden voor de staat.
Schone auto's zijn straks niet meer belastingvrij, het boeit de regering dus niet maar wel dat er inkomsten zijn om de grote staatskas te spekken.
Als me nduurzaam bezig wil zijn, en goed bezig zal men de eindgebruiker echt duurzaam moeten laten denken.
We kunnen langer met een kledingstuk doen en eigenlijk met veel producten maar men wil altijd iets nieuws. Heel storend is de wijze waarop men met