BBK/Door Vriendschap Sterker
Hét communicatie- en mediabureau voor maatschappelijke merken en trends

Ons adres:

Posthoornkerk
Haarlemmerstraat 124 A
1013 EX Amsterdam
Postbus 14551
1001 LB Amsterdam
Telefoon: 020 305 94 44
Fax: 020 305 94 22

Mail BBK

 
Mijn bijdrage deze week aan www.newropeans-magazine.org

Holland looks very much divided between right and left. But the main division is between an open and closed society argues Veronique Swinkels from Newropeans.

Coalition talks in the Netherlands have resulted in right-wing government supported by the far right. Negotiators reached agreement on the details of a coalition agreement between the liberal VVD and Christian Democrats (CDA). A second agreement on parliamentary support by the Freedom Party has also been finalised. VVD and CDA have only 52 of the 150 seats in Dutch Parliament. Together with the PVV they have 76.



All eyes were on the CDA, as many members of the party have expressed grave concerns about the cooperation with the anti-Islam Freedom Party. Two dissident CDA MPs threatened the coalition's one-seat majority. After an emotional party congress these two MP’s gave up their reservations.

They must have done so under enormous pressure. In their press conference they comforted their followers by saying they will be very critical on safeguarding Christian Democratic values.

Holland looks very much divided between right and left. But the main division is between an open and closed society. The conservative parties like PVV, VVD, CDA and also the socialist (SP) choose for a narrow Dutch perspective. In their views Europe and the world only have a pure economic function. Even though the PVV only supports the parts of the coalition agreement on immigration, security and elderly care they enormously influenced the total coalition agreement. CDA and VVD were so eager to govern that the PVV could literally dictate certain passages in the agreement. (Holland
will get f.e. 500 animal cops????) Because of CDA’s insecurity (CDA was the party that lost the most seats in the elections) and because they completely lost touch with their voters their presence in the agreement is hardly felt. More liberal and innovative reforms suggested in the political programmes of the VVD are difficult to find. In this coalition the PVV is treated as the expert, as the only party that has the real solutions to the problems of today. But no solution that equals Islam with all the social problems can help us get anywhere.

Professor Aarts explains in Radio Netherlands Worldwide that "PVV is not, as the critics suggest, stirring up or exaggerating social problems in order to score points with his radical solutions. The unrest already existed." Research in Holland shows that voters have regarded security, immigration and asylum seekers as the most important problems since the early 1990s. Back then politicians "hardly" reacted to this. The professor points out that "the established parties failed to reflect the views of this section of the population in parliament. In that sense, the PVV has a well-defined role within the democratic system.”

Professor Aarts has a point. The social problems are realistic. The crisis increases social problems because we will have to make choices in which certain groups in society will receive less or pay more. An open and international society worries people because they see they we will have to share prosperity. We should not deny these feelings. We have to learn from the popularity of right wing politicians. It is important to understand what they offer to their voters especially in the acknowledgment of their worries and problems.



The first rule in conflict resolution is to show people they are listened to and taken seriously. In Holland the negative reactions of the mainstream parties towards the PVV-voters show they still have some lessons the learn on this topic.
 
 
Het vergeten draagvlak voor Europa
 
In de huidige politieke campagnes lijkt Europa wel doodverklaard. Waar in andere Europese landen Europees beleid van de verschillende partijen ook tijdens de nationale verkiezingen een belangrijk onderwerp zijn geworden, blijft dit onderwerp in Nederland bijna geheel buiten het politieke debat. En dat is gevaarlijk, betoogt Veronique Swinkels van Newropeans.

De Europese samenwerking en de euro zullen de komende jaren nog heel wat hoofdbrekens gaan kosten voor het nieuwe Nederlandse kabinet en parlement. Europa is in het Nederlandse politieke debat ver te zoeken. De Stemwijzer en het Kieskompas hebben het onderwerp zelfs niet opgenomen in hun vragenlijsten, behalve over de weinig actuele vraag of Turkije mag toetreden of niet. De politiek loopt weg van het onderwerp en dat is bijzonder onverstandig.

De samenwerking binnen Europa zal eerder gaan toenemen dan afnemen, tenzij we accepteren dat het project Europa en de muntunie tot mislukken zijn gedoemd. De tijd is voorbij dat we naïef konden denken dat een monetaire unie niet hoeft te worden omgeven door een politiek kader. En dat kader kan zich alleen ontwikkelen als de burgers van Europa mee willen doen en zich begrepen en gehoord voelen. De afwezigheid van Europa in het verkiezingsdebat brengt dit niet naderbij.

Reality check

Europa zou op drie manieren onderdeel moeten zijn van het nationale politieke debat. Ten eerste heeft de kiezer het recht te weten wat partijen gaan promoten of tegenhouden in de Europese politieke arena. Ten tweede is er behoefte aan een reality check. Zijn voorstellen van partijen wel realistisch in de internationale en Europese context. Ten derde kan en moet de Europese democratie worden verstevigd en dat kan alleen door initiatieven vanuit de lidstaten.

Wat willen de Politieke partijen met Europa? Veel Europees beleid wordt niet bepaald in het Europees Parlement, maar aan de onderhandelingstafels van de verschillende Europese ministerraden. De parlementen keuren deze beslissingen in de meeste gevallen achteraf goed. In sommige landen wordt van tevoren veel steviger gediscussieerd over de onderhandelingsruimte van de minister bij Europese besluiten. Nederland kent deze traditie niet. Niet gekozen ambtenaren doen veelal de voorbereiding. De kernvraag in dit verband staat dus nog volledig open: wat gaat het nieuwe kabinet de komende 4 jaar voor ons in Brussel beslissen?

Breekpunt? Ja, duh!

Het is best leuk om te weten dat de hypotheekrenteaftrek een breekpunt is. Maar hoe staan partijen tegenover de toenemende invloed van de Europese interne markt op onze publieke sector en ons sociaal beleid? Hoe actief gaat men aan de slag met de Lissabon-agenda? Wat is de houding tegenover verregaand Europees toezicht op banken en de nationale begroting? Of een partij nu wel of niet een pro-Europese houding heeft, doet er hier eigenlijk niet toe. Het gaat om het duidelijk uitspreken van intenties vooraf. Er staat wel het een en ander in de programma´s, maar de partijen profileren zich er niet op.

De geloofwaardigheid van partijen staat op het spel als verkiezingsbeloftes niet blijken te kloppen, omdat we in Europees of internationaal verband gebonden zijn aan afspraken. Een reality check van de programma’s ten opzichte van Europese verdragen, wetgeving en voorgenomen beleid is hard nodig.  Het wordt tijd dat de kiezer erop kan vertrouwen dat de politieke programma’s geen luchtfietserij bevatten omdat voorstellen binnen de bestaande Europese afspraken gewoon niet haalbaar zijn. Het is wel even schrikken dat op het gebied van immigratie de standpunten van een groot aantal partijen in tegenspraak zijn met internationale en Europese afspraken. Deze Europese reality check zou hetzelfde gewicht moeten krijgen als de financiële reality check van het CPB. 

Blijft Europa doormodderen met een structuur die ooit bedacht is voor 10 landen zonder euro of versterken we de Europese democratie zodat deze past bij de huidige situatie? De staat van de Europese democratie heeft alles te maken met de staat van onze nationale democratie. Alle partijen hebben de mond vol over het verkleinen van de kloof tussen burger en politiek. Maar noch het verstevigen van het democratische proces bij Europese besluiten op nationaal niveau, noch democratische vernieuwingen op Europees niveau worden ingebracht als majeure politiek wensen. De Nederlandse politiek loopt achter de feiten aan. Daarmee zijn onze belangen duidelijk niet gediend.

Achterhoeks

Europa wordt gedepolitiseerd. Het belang van Europa wordt gemarginaliseerd en nationale belangen worden voorop gesteld. Nationale politici profileren zich niet met Europa en ontberen vaak ook de kennis om het proces goed te doorzien. Deze tijd vraagt om leiders die Europa begrijpen, meer talen spreken dan alleen Achterhoeks en zich weer actief durven opstellen. Politici die begrijpen wat Nederlanders en andere Europeanen verwachten van de Europese Unie. Het uitblijven van een serieuze en inzichtelijke discussie heeft als consequentie dat er ook geen draagvlak wordt opgebouwd voor Europese beslissingen. Nederlandse politici blijven zo hangen in een buitengewoon oppervlakkige voor of tegen Europa discussie. Die afwezigheid van een nationale discussie werkt door op allerlei maatschappelijke terreinen. Neem bijvoorbeeld ons onderwijs dat niet wordt getoetst aan noodzakelijke voorwaarden die we nodig hebben om in Europa goed te functioneren. Of ons innovatiebeleid dat niet van de grond komt door gebrek aan Europese samenwerking.

De crisis is nog lang niet voorbij en de oplossing vraagt om die samenwerking op Europees en internationaal niveau. Of de politieke partijen dat nu willen of niet. De komende jaren zullen wij onze ministers alleen maar vaker in Europees verband zien opereren. Jammer dat ze zichzelf en de Nederlanse kiezers daar zo slecht op voorbereiden. 
 


Copyright en privacy